аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова ківок
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ківо́к мн. кіўкі́ |
| Родны каго? чаго? |
кіўка́ мн. кіўко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
кіўку́ мн. кіўка́м |
| Вінавальны каго? што? |
ківо́к мн. кіўкі́ |
| Творны кім? чым? |
кіўко́м мн. кіўка́мі |
| Месны у кім? у чым? |
кіўку́ мн. кіўка́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.
Што за смажаніна выйшла — невядома, бо з'едзена яна была ў адзін міг. (Янка Маўр)
kivok — беларуская лацінка
Слова ківок (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ківок — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ківот + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кі́ві (4)
(5) раво́к ‹
› кі́ві (4)
(8) астраво́к ‹
› кі́ві-кі́ві (9)
(6) ставо́к ‹
› ківо́т (5)
(6) эківо́к ‹
› ківу́ль (6)
(4) кво́к ‹
› Кіга́лі (6)
(5) рыво́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.