аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова ківот
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ківо́т мн. ківо́ты |
| Родны каго? чаго? |
ківо́та мн. ківо́таў |
| Давальны каму? чаму? |
ківо́ту мн. ківо́там |
| Вінавальны каго? што? |
ківо́т мн. ківо́ты |
| Творны кім? чым? |
ківо́там мн. ківо́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
ківо́це мн. ківо́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як зорку схапіў — (жарт.) пра чалавека, нечым вельмі задаволенага, шчаслівага
Слоўнік беларускіх народных параўнанняў (2011)— Хочаце, я скажу вам праўду?
— Дзякуй, у мяне свая.
kivot — беларуская лацінка
Слова ківот (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ківот — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кігатанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кі́ві (4)
(3) во́т ‹
› кі́ві-кі́ві (9)
(5) гаво́т ‹
› ківо́к (5)
(5) таво́т ‹
› ківу́ль (6)
(10) добраахвот ‹
› Кіга́лі (6)
(5) жыво́т ‹
› кіга́льскі (9)
(3) го́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.