STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова абездухоўленне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абездухо́ўленне мн. абездухо́ўленні |
| Родны каго? чаго? |
абездухо́ўлення мн. абездухо́ўленняў |
| Давальны каму? чаму? |
абездухо́ўленню мн. абездухо́ўленням |
| Вінавальны каго? што? |
абездухо́ўленне мн. абездухо́ўленні |
| Творны кім? чым? |
абездухо́ўленнем мн. абездухо́ўленнямі |
| Месны у кім? у чым? |
абездухо́ўленні мн. абездухо́ўленнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
— Мне, калі ласка, заспакаяльнае.
— Вам у кроплях ці ў таблетках?
— Не раз'юшвай мяне, сука!
abiezduchoŭliennie — беларуская лацінка
Слова абездухоўленне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абездухоўленне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абезжалезванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абезгало́ўліванне (16)
(12) уцарко́ўленне ‹
› абезгало́ўлівацца (16)
(13) абяскро́ўленне ‹
› абезгало́ўліваць (15)
(11) адухо́ўленне ‹
› абездухо́ўлены (13)
(14) абезрухо́ўленне ‹
› абездухо́ўлены (13)
(8) жыўле́нне ‹
› абезжале́званне (14)
(9) ажыўле́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
