аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова уцаркоўленне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
уцарко́ўленне мн. уцарко́ўленні |
| Родны каго? чаго? |
уцарко́ўлення мн. уцарко́ўленняў |
| Давальны каму? чаму? |
уцарко́ўленню мн. уцарко́ўленням |
| Вінавальны каго? што? |
уцарко́ўленне мн. уцарко́ўленні |
| Творны кім? чым? |
уцарко́ўленнем мн. уцарко́ўленнямі |
| Месны у кім? у чым? |
уцарко́ўленні мн. уцарко́ўленнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Гадзіна раз са скуры лезе, а здраднік кожны дзень.
У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.
ucarkoŭliennie — беларуская лацінка
Слова уцаркоўленне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік уцаркоўленне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове уцверджанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› уцані́ць (7)
(17) фотасупраціўле́нне ‹
› уцаркаўле́нне (12)
(15) несупраціўле́нне ‹
› уцаркаўля́цца (12)
(14) уміласціўле́нне ‹
› уцарко́ўлены (11)
(13) абяскро́ўленне ‹
› уцарко́ўлены (11)
(11) адухо́ўленне ‹
› уцве́лены (8)
(14) абездухо́ўленне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Калі даведаўся, што лайно — гэта штука бялізны, а не гаўно.