аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова клейка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кле́йка мн. кле́йкі |
| Родны каго? чаго? |
кле́йкі мн. кле́ек |
| Давальны каму? чаму? |
кле́йцы мн. кле́йкам |
| Вінавальны каго? што? |
кле́йку мн. кле́йкі |
| Творны кім? чым? |
кле́йкай, кле́йкаю мн. кле́йкамі |
| Месны у кім? у чым? |
кле́йцы мн. кле́йках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
абэ́лтух — неразумны, някемлівы чалавек (лаянкавае слова)
ёлуп, ёлупень, балды́к, абэ́лтус— Мілая, толькі ўяві: заснём у абдымках адно аднаго, а рана-раненька ты ўстанеш і прыгатуеш сняданак. Праўда здорава?
— Ведаеш… ідзі ты дадому…
kliejka — беларуская лацінка
Слова клейка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік клейка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове клейкаватасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кле́іцца (7)
(9) вясе́лейка ‹
› кле́іць (6)
(7) Віле́йка ‹
› кле́й (4)
(7) ліле́йка ‹
› клейкава́тасць (13)
(7) акле́йка ‹
› клейкава́ты (10)
(8) закле́йка ‹
› клейкаві́на (10)
(10) самакле́йка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.