аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова аклейка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
акле́йка мн. акле́йкі |
| Родны каго? чаго? |
акле́йкі мн. акле́ек |
| Давальны каму? чаму? |
акле́йцы мн. акле́йкам |
| Вінавальны каго? што? |
акле́йку мн. акле́йкі |
| Творны кім? чым? |
акле́йкай, акле́йкаю мн. акле́йкамі |
| Месны у кім? у чым? |
акле́йцы мн. акле́йках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не той наперадзе, што абагнаў, а той наперадзе, што за сабою цягне.
— Скарнік, ты, несумнеўна, самы нікчэмны слоўнік з усіх, пра якія я чуў.
— Але вы пра мяне чулі.
akliejka — беларуская лацінка
Слова аклейка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аклейка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аклейшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› акле́йванне (10)
(7) ліле́йка ‹
› акле́йвацца (10)
(6) кле́йка ‹
› акле́йваць (9)
(6) кле́йка ‹
› аклеймава́ны (11)
(8) закле́йка ‹
› аклеймава́ны (11)
(10) самакле́йка ‹
› аклеймава́ць (11)
(8) накле́йка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.