аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова самаклейка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самакле́йка мн. самакле́йкі |
| Родны каго? чаго? |
самакле́йкі мн. самакле́ек |
| Давальны каму? чаму? |
самакле́йцы мн. самакле́йкам |
| Вінавальны каго? што? |
самакле́йку мн. самакле́йкі |
| Творны кім? чым? |
самакле́йкай, самакле́йкаю мн. самакле́йкамі |
| Месны у кім? у чым? |
самакле́йцы мн. самакле́йках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.
— Падымі мяне па-над зямлёю, падымі мяне ў светлы абшар!
— Паважаны, выйдзіце з ліфта, гэта апошні паверх.
samakliejka — беларуская лацінка
Слова самаклейка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самаклейка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самакрут + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самакла́дчык (11)
(6) кле́йка ‹
› самакла́дчыца (12)
(7) акле́йка ‹
› самакле́енне (11)
(8) закле́йка ‹
› самакле́йны (10)
(8) накле́йка ‹
› самакру́т (8)
(10) перакле́йка ‹
› самакру́тка (10)
(9) пракле́йка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.