аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова клыганне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
клы́ганне мн. клы́ганні |
| Родны каго? чаго? |
клы́гання мн. клы́ганняў |
| Давальны каму? чаму? |
клы́ганню мн. клы́ганням |
| Вінавальны каго? што? |
клы́ганне мн. клы́ганні |
| Творны кім? чым? |
клы́ганнем мн. клы́ганнямі |
| Месны у кім? у чым? |
клы́ганні мн. клы́ганнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пе́сціць во́чы — пра што-н. прыгожае, прыемнае на выгляд
песціць надзею, песціць мару, песціць думкі — жадаць здзяйснення чаго-н. прыемнага; пялегаваць (пераноснае значэнне)
Вельмі падабаецца менавіта «гаманец», праз тое што ў ім ёсць падабенства са словам «гамон», а гэта цудоўна адлюстроўвае маё фінансавае становішча.
у кагосьці гаманец, а ў мяне гамончыкklyhannie — беларуская лацінка
Слова клыганне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік клыганне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове клыгат + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› клу́піна (7)
(8) джы́ганне ‹
› клушы́ца (7)
(8) дзы́ганне ‹
› клы́баць (7)
(7) лыга́нне ‹
› клы́гат (6)
(9) склы́ганне ‹
› клыгацца (8)
(8) цмы́ганне ‹
› клы́гаць (7)
(8) шмы́ганне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.