аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кніганоша
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кнігано́ша мн. кнігано́шы |
| Родны каго? чаго? |
кнігано́шы мн. кнігано́ш |
| Давальны каму? чаму? |
кнігано́шы мн. кнігано́шам |
| Вінавальны каго? што? |
кнігано́шу мн. кнігано́ш |
| Творны кім? чым? |
кнігано́шай, кнігано́шаю мн. кнігано́шамі |
| Месны у кім? у чым? |
кнігано́шы мн. кнігано́шах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Вялікага дуба з малым карэннем не бывае.
— Мо піцу закажам?
— Мы ж худнеем. Давай пешкі па яе сходзім.
knihanoša — беларуская лацінка
Слова кніганоша (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кніганоша — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кніганоша + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кнігалю́бскі (11)
(6) кало́ша ‹
› кнігалю́бства (12)
(4) но́ша ‹
› кнігама́н (8)
(9) тарбано́ша ‹
› кнігапіса́нне (12)
(9) лістано́ша ‹
› кнігапі́сны (10)
(9) лістано́ша ‹
› кнігапрадаве́ц (13)
(6) паро́ша ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.