STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова куніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
куні́ца мн. куні́цы |
| Родны каго? чаго? |
куні́цы мн. куні́ц |
| Давальны каму? чаму? |
куні́цы мн. куні́цам |
| Вінавальны каго? што? |
куні́цу мн. куні́ц |
| Творны кім? чым? |
куні́цай, куні́цаю мн. куні́цамі |
| Месны у кім? у чым? |
куні́цы мн. куні́цах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Жураўлі прыляцелі, дзеўкі ашалелі.
зноў прыйшла вясна, а з ёю — і каханне— Якая твая любімая пара года?
— Калі ты побач.
kunica — беларуская лацінка
Слова куніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік куніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кунктатар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ку́нігас (7)
(14) пяцідзяся́тніца ‹
› куні́лінг (8)
(8) медуні́ца ‹
› кунінга́мія (10)
(8) мяду́ніца ‹
› куні́цавы (8)
(6) суні́ца ‹
› Куні́цын (7)
(9) заба́ўніца ‹
› куні́цын (7)
(9) рабаўні́ца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
бруднае, недагледжанае дзіця (знайдзіце друмылкі)