аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова куранятка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кураня́тка мн. кураня́ткі |
| Родны каго? чаго? |
кураня́тка мн. кураня́так |
| Давальны каму? чаму? |
кураня́тку мн. кураня́ткам |
| Вінавальны каго? што? |
кураня́тка мн. кураня́так |
| Творны кім? чым? |
кураня́ткам мн. кураня́ткамі |
| Месны у кім? у чым? |
кураня́тку мн. кураня́тках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Якая гаспадыня, такі і парадак.
— Здароў, што робіш?
— Беляшы ем, матулька напякла.
— Ты ж сказаў, што не ясі пасля шасці.
— Ну вось гэты шосты. Пасля яго не буду.
kuraniatka — беларуская лацінка
Слова куранятка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік куранятка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове куранятнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› куранны́ (7)
(9) сухамя́тка ‹
› куранны́ (7)
(9) кацямя́тка ‹
› кура́нты (7)
(9) важаня́тка ‹
› кураня́тнік (10)
(10) зайчаня́тка ‹
› кураня́ціна (10)
(10) ваўчаня́тка ‹
› кураня́чы (8)
(8) шчаня́тка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.