STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
рознаскланяльны
праскланяць слова ваўчанятка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ваўчаня́тка мн. ваўчаняткі |
| Родны каго? чаго? |
ваўчаняткі мн. ваўчанятак |
| Давальны каму? чаму? |
ваўчанятку мн. ваўчаняткам |
| Вінавальны каго? што? |
ваўчанятку мн. ваўчанятак |
| Творны кім? чым? |
ваўчаняткам мн. ваўчаняткамі |
| Месны у кім? у чым? |
ваўчанятку мн. ваўчанятках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Вырас пад неба, а дурань як трэба.
Рост чалавечы, а розум авечы.
прагну жлукціць старку нагбом з цэбра
vaŭčaniatka — беларуская лацінка
Слова ваўчанятка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ваўчанятка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ваўчар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ваўча́начны (10)
(9) важаня́тка ‹
› ваўчанё́ (7)
(9) кураня́тка ‹
› ваўча́нка (8)
(10) зайчаня́тка ‹
› ва́ўчар (6)
(8) шчаня́тка ‹
› ваўчаратрыма́льнік (17)
(11) важычаня́тка ‹
› ва́ўчарны (8)
(10) птушаня́тка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
