STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ваўчанка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ваўча́нка мн. ваўча́нкі |
| Родны каго? чаго? |
ваўча́нкі мн. ваўча́нак |
| Давальны каму? чаму? |
ваўча́нцы мн. ваўча́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
ваўча́нку мн. ваўча́нкі |
| Творны кім? чым? |
ваўча́нкай, ваўча́нкаю мн. ваўча́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ваўча́нцы мн. ваўча́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто пытае, той не блудзіць, хто шукае, той знаходзіць.
Не шукаючы, не знойдзеш = Шукай, дык знойдзеш.
Пашукай, як трэба, і знойдзеш, што трэба.
Скажыце Дональду, што вялікім можа быць толькі Княства Літоўскае.
vaŭčanka — беларуская лацінка
Слова ваўчанка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ваўчанка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ваўчанятка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ваўрэ́ць (7)
(9) навуча́нка ‹
› ваўча́начны (10)
(9) павуча́нка ‹
› ваўчанё́ (7)
(9) вылучанка ‹
› ваўчаня́тка (10)
(10) ракаўча́нка ‹
› ва́ўчар (6)
(10) палаўча́нка ‹
› ваўчаратрыма́льнік (17)
(8) маўча́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
