STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова палаўчанка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
палаўча́нка мн. палаўча́нкі |
| Родны каго? чаго? |
палаўча́нкі мн. палаўча́нак |
| Давальны каму? чаму? |
палаўча́нцы мн. палаўча́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
палаўча́нку мн. палаўча́нак |
| Творны кім? чым? |
палаўча́нкай, палаўча́нкаю мн. палаўча́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
палаўча́нцы мн. палаўча́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
— Хоць бы раз паклікала мяне з сабой адпачыць.
— Я не адпачываю з жанатымі.
— Я ж твой муж.
— Ніякіх вы́няткаў!
palaŭčanka — беларуская лацінка
Слова палаўчанка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік палаўчанка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове палафіта + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› палатня́ны (9)
(9) вылучанка ‹
› палато́ўскі (10)
(8) ваўча́нка ‹
› Пала́у (5)
(10) ракаўча́нка ‹
› палафі́та (8)
(8) маўча́нка ‹
› палафі́ты (8)
(12) брастаўча́нка ‹
› палахлі́ва (9)
(12) брэстаўча́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
✔ Нічога-мейкер (гультай-менеджар)