STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ракаўчанка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ракаўча́нка мн. ракаўча́нкі |
| Родны каго? чаго? |
ракаўча́нкі мн. ракаўча́нак |
| Давальны каму? чаму? |
ракаўча́нцы мн. ракаўча́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
ракаўча́нку мн. ракаўча́нак |
| Творны кім? чым? |
ракаўча́нкай, ракаўча́нкаю мн. ракаўча́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ракаўча́нцы мн. ракаўча́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мара́ — прывід, здань, насланнё
Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)Ты марыш выспацца і паехаць на працу. Я мару паехаць на працу і выспацца. Мы розныя.
rakaŭčanka — беларуская лацінка
Слова ракаўчанка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ракаўчанка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ракель + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ра́каўскі (8)
(9) павуча́нка ‹
› ракаўсто́йлівасць (16)
(9) вылучанка ‹
› ракаўсто́йлівы (13)
(8) ваўча́нка ‹
› ракачко́м (8)
(10) палаўча́нка ‹
› ракачо́м (7)
(8) маўча́нка ‹
› ра́кель (6)
(12) брастаўча́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
