Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 курс¹, -у, мужчынскі род
  1. Напрамак руху, шлях (карабля, самалёта і пад.). Змяніць курс карабля. ▪ Самалёт цвёрда лёг на свой курс — на захад. ← Іван Новікаў.
  2. пераноснае значэнне Напрамак палітыкі, дзейнасці. Курс на політэхнізацыю навучання. Курс на індустрыялізацыю краіны.
 курс², -а, мужчынскі род
  1. Сістэматычны выклад якой-н. навуковай дысцыпліны, галіны ведаў, а таксама падручнік, які з'яўляецца такім выкладам. Курс гісторыі партыі. Курс вышэйшай матэматыкі.
  2. Увесь аб'ём якога-н. навучання. Курс сярэдняй школы. Універсітэцкі курс.
  3. Навучальны год у спецыяльнай сярэдняй і вышэйшай навучальных установах. Закончыць тры курсы інстытута. // размоўнае слова Студэнты пэўнага года навучання. Пяты курс здае дзяржаўны» экзамены.
  4. толькі мн. (курсы, -аў). Форма паскоранай падрыхтоўкі і павышэння кваліфікацыі кадраў. Курсы шафёраў. Курсы перападрыхтоўкі настаўнікаў.
  5. Закончаны цыкл лячэбных працэдур. Курс лячэння.
  6. У СССР — вартасць каштоўных папер, якая ўстанаўліваецца спецыяльнымі дзяржаўнымі нарматыўнымі актамі; у капіталістычных краінах — цана, па якой на біржы прадаюцца і купляюцца акцыі, аблігацыі, вэксалі і інш. каштоўныя паперы.
  •••
  У курсе чаго (быць) — пра дасведчанасць у чым-н.
  Увайсці ў курс гл. увайсці.
  Увесці ў курс гл. увесці.
   [Ад лац. cursus — ход, цячэнне.]