аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
кювеля́ж — назоўнік кюве́т — назоўнік
канцэпт

кювеляцыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова кювеляцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
кювеля́цыя

мн.  кювеля́цыі
Родны
каго? чаго?
кювеля́цыі

мн.  кювеля́цый, кювеля́цыяў
Давальны
каму? чаму?
кювеля́цыі

мн.  кювеля́цыям
Вінавальны
каго? што?
кювеля́цыю

мн.  кювеля́цыі
Творны
кім? чым?
кювеля́цыяй, кювеля́цыяю

мн.  кювеля́цыямі
Месны
у кім? у чым?
кювеля́цыі

мн.  кювеля́цыях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.


Раней мне здавалася, што ў мяне шмат сяброў. А потым я перастаў тэлефанаваць першым…


kiuvieliacyja — беларуская лацінка

Слова кювеляцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік кювеляцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове кювет + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


кэшыравацца (11)

(7) абля́цыя

кэшыраваць (10)

(11) дэнівеля́цыя

кювеля́ж (7)

(9) кувеля́цыя

кюве́т (5)

(8) апеля́цыя

кюве́та (6)

(9) капеля́цыя

кюве́тка (7)

(12) інтэрпеля́цыя


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

класціся