STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кювеляцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кювеля́цыя мн. кювеля́цыі |
| Родны каго? чаго? |
кювеля́цыі мн. кювеля́цый, кювеля́цыяў |
| Давальны каму? чаму? |
кювеля́цыі мн. кювеля́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
кювеля́цыю мн. кювеля́цыі |
| Творны кім? чым? |
кювеля́цыяй, кювеля́цыяю мн. кювеля́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
кювеля́цыі мн. кювеля́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
Раней мне здавалася, што ў мяне шмат сяброў. А потым я перастаў тэлефанаваць першым…
kiuvieliacyja — беларуская лацінка
Слова кювеляцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кювеляцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кювет + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кэшыравацца (11)
(7) абля́цыя ‹
› кэшыраваць (10)
(11) дэнівеля́цыя ‹
› кювеля́ж (7)
(9) кувеля́цыя ‹
› кюве́т (5)
(8) апеля́цыя ‹
› кюве́та (6)
(9) капеля́цыя ‹
› кюве́тка (7)
(12) інтэрпеля́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
