STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кювета
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кюве́та мн. кюве́ты |
| Родны каго? чаго? |
кюве́ты мн. кюве́т |
| Давальны каму? чаму? |
кюве́це мн. кюве́там |
| Вінавальны каго? што? |
кюве́ту мн. кюве́ты |
| Творны кім? чым? |
кюве́тай, кюве́таю мн. кюве́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
кюве́це мн. кюве́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
штука́рыць — з вялікім стараннем рабіць што-н.; завіхацца каля чаго-н.
Дома жонка ля пліты штукарыць. (Макаль)А калі Маск дабавіць у Хвітар беларускую мову, вы вернецеся з Блюскай?
kiuvieta — беларуская лацінка
Слова кювета (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кювета — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кюветка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кювеля́ж (7)
(10) прафасве́та ‹
› кювеля́цыя (9)
(7) до́света ‹
› кюве́т (5)
(6) цыве́та ‹
› кюве́тка (7)
(4) ге́та ‹
› кюве́тны (7)
(6) веге́та ‹
› кюло́т (5)
(6) фуге́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
