аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова лабатка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лаба́тка мн. лаба́ткі |
| Родны каго? чаго? |
лаба́ткі мн. лаба́так |
| Давальны каму? чаму? |
лаба́тцы мн. лаба́ткам |
| Вінавальны каго? што? |
лаба́тку мн. лаба́так |
| Творны кім? чым? |
лаба́ткай, лаба́ткаю мн. лаба́ткамі |
| Месны у кім? у чым? |
лаба́тцы мн. лаба́тках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.
— Калі ласка, не трэба сустракаць кур'ераў у трусах!
— Без дык без.
labatka — беларуская лацінка
Слова лабатка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік лабатка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лабаціна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лаба́сценькі (11)
(5) мя́ска ‹
› лаба́сцік (8)
(12) малдавяня́ска ‹
› лаба́тасць (9)
(6) ну́-тка ‹
› лаба́ты (6)
(7) раба́тка ‹
› лаба́ценькі (10)
(9) акраба́тка ‹
› лаба́ціна (8)
(9) вы́рабатка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.