аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ланіта
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лані́та мн. лані́ты |
| Родны каго? чаго? |
лані́ты мн. лані́т |
| Давальны каму? чаму? |
лані́це мн. лані́там |
| Вінавальны каго? што? |
лані́ту мн. лані́ты |
| Творны кім? чым? |
лані́тай, лані́таю мн. лані́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
лані́це мн. лані́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Жывы нажыве.
А калі б Neo быў антытаблетачнікам?
lanita — беларуская лацінка
Слова ланіта (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ланіта — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ланка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ланжэро́нны (10)
(9) партэлі́та ‹
› ла́нін (5)
(9) знакамі́та ‹
› ла́нін (5)
(5) Ані́та ‹
› ла́нка (5)
(9) інко́гніта ‹
› ланка́старскі (12)
(9) інко́гніта ‹
› ланкашы́рскі (11)
(9) інко́гніта ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Нам было ляніва перарабляць на беларускую.
Але ў нас ёсць беларускамоўны мем пра ляноту ў слове «лянота».
Паглядзіце, не палянуйцеся!