ліверка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова ліверка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	лі́верка мн. лі́веркі
Родны каго? чаго?	лі́веркі мн. лі́верак, лі́веркаў
Давальны каму? чаму?	лі́верцы мн. лі́веркам
Вінавальны каго? што?	лі́верку мн. лі́веркі
Творны кім? чым?	лі́веркай, лі́веркаю мн. лі́веркамі
Месны у кім? у чым?	лі́верцы мн. лі́верках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)

«Аньця як філюта, скура на ёй гаворыць».

Інэмуры — быць у сне і прысутнічаць адначасова. У заходняй культуры сон на працы звычайна разглядаецца як некампетэнтнасць, а ў Японіі — як доказ адданасці і самааддачы. Пакажы начальніку.

Дзённы сон 15-20 хвілін, не больш!

livierka — беларуская лацінка

Слова ліверка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: