STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова поверка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
по́верка мн. по́веркі |
| Родны каго? чаго? |
по́веркі мн. по́верак |
| Давальны каму? чаму? |
по́верцы мн. по́веркам |
| Вінавальны каго? што? |
по́верку мн. по́веркі |
| Творны кім? чым? |
по́веркай, по́веркаю мн. по́веркамі |
| Месны у кім? у чым? |
по́верцы мн. по́верках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мара́ — прывід, здань, насланнё
Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)— Я спачатку вару пельмені, а потым смажу. А ты?
— А я наадварот.
povierka — беларуская лацінка
Слова поверка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік поверка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове повіцце + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› по́вар (5)
(6) зве́рка ‹
› по́варатка (9)
(8) бязве́рка ‹
› по́варскі (8)
(7) лі́верка ‹
› по́верх (6)
(7) вы́верка ‹
› по́верху (7)
(9) паняве́рка ‹
› по́весель (8)
(8) шваге́рка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
