аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова ліліпут
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ліліпу́т мн. ліліпу́ты |
| Родны каго? чаго? |
ліліпу́та мн. ліліпу́таў |
| Давальны каму? чаму? |
ліліпу́ту мн. ліліпу́там |
| Вінавальны каго? што? |
ліліпу́та мн. ліліпу́таў |
| Творны кім? чым? |
ліліпу́там мн. ліліпу́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
ліліпу́це мн. ліліпу́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Я не я і хата не мая.
А мне да таго ні спераду, ні ззаду.
Гэта мне ані баліць, ані свярбіць.
У дзяцінстве бацькі казалі, што я нічога не даб'юся без вышэйшай адукацыі, але я вырас і даказаў ім, што нічога не дабіўся і з вышэйшай адукацыяй.
liliput — беларуская лацінка
Слова ліліпут (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ліліпут — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ліліпутка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ліле́йныя (8)
(5) капу́т ‹
› ліле́я (5)
(9) саракапу́т ‹
› лілеякве́тны (11)
(7) шалапу́т ‹
› ліліпу́тавы (10)
(6) ды́спут ‹
› ліліпу́тавы (10)
(7) вандрут ‹
› ліліпу́тка (9)
(6) Бейру́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.