аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дыспут
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ды́спут мн. ды́спуты |
| Родны каго? чаго? |
ды́спуту мн. ды́спутаў |
| Давальны каму? чаму? |
ды́спуту мн. ды́спутам |
| Вінавальны каго? што? |
ды́спут мн. ды́спуты |
| Творны кім? чым? |
ды́спутам мн. ды́спутамі |
| Месны у кім? у чым? |
ды́спуце мн. ды́спутах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)
Разумееш, што пасяліўся не ў самым добрым раёне, калі здымаеш грошы ў банкамаце з засохлымі кроплямі крыві на экране.
dysput — беларуская лацінка
Слова дыспут (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыспут — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыспутаванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыспратэінемія (14)
(9) саракапу́т ‹
› дыспратэінэмія (14)
(7) шалапу́т ‹
› дыспро́зій (9)
(7) ліліпу́т ‹
› дыспутава́нне (12)
(7) вандрут ‹
› дыспутавацца (12)
(6) Бейру́т ‹
› дыспутава́ць (11)
(4) кру́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Рукавічка.