аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
дыспро́зій — назоўнік дыспутава́нне — назоўнік
канцэпт

дыспут

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дыспут
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
ды́спут

мн.  ды́спуты
Родны
каго? чаго?
ды́спуту

мн.  ды́спутаў
Давальны
каму? чаму?
ды́спуту

мн.  ды́спутам
Вінавальны
каго? што?
ды́спут

мн.  ды́спуты
Творны
кім? чым?
ды́спутам

мн.  ды́спутамі
Месны
у кім? у чым?
ды́спуце

мн.  ды́спутах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)

«Аньця як філюта, скура на ёй гаворыць».

Разумееш, што пасяліўся не ў самым добрым раёне, калі здымаеш грошы ў банкамаце з засохлымі кроплямі крыві на экране.


dysput — беларуская лацінка

Слова дыспут (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дыспут — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дыспутаванне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


дыспратэінемія (14)

(9) саракапу́т

дыспратэінэмія (14)

(7) шалапу́т

дыспро́зій (9)

(7) ліліпу́т

дыспутава́нне (12)

(7) вандрут

дыспутавацца (12)

(6) Бейру́т

дыспутава́ць (11)

(4) кру́т


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

рукавіца

Рукавічка.