аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ліна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лі́на мн. лі́ны |
| Родны каго? чаго? |
лі́ны мн. лі́н |
| Давальны каму? чаму? |
лі́не мн. лі́нам |
| Вінавальны каго? што? |
лі́ну мн. лі́ны |
| Творны кім? чым? |
лі́най, лі́наю мн. лі́намі |
| Месны у кім? у чым? |
лі́не мн. лі́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.
дзякуй табе, родная мова, што я магу казаць «тартЫ» і мяне ніхто не паправіць, бо гэта не памылка
lina — беларуская лацінка
Слова ліна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ліна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лінаванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лімфоідна-гістацытарны (22)
(7) слязі́на ‹
› лімфо́ідны (9)
(9) Аста́нкіна ‹
› Лі́н (3)
(6) мякі́на ‹
› лінава́льны (10)
(5) Алі́на ‹
› лінава́нне (9)
(8) сабалі́на ‹
› лінава́ны (8)
(11) карамбалі́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.