мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
лі́на — назоўнік лінава́льны — прыметнік
канцэпт

Ліна

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
жаночы род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова Ліна
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 Лі́на

мн.  Лі́ны
Родны
каго? чаго?		 Лі́ны

мн.  Лі́н
Давальны
каму? чаму?		 Лі́не

мн.  Лі́нам
Вінавальны
каго? што?		 Лі́ну

мн.  Лі́н
Творны
кім? чым?		 Лі́най, Лі́наю

мн.  Лі́намі
Месны
у кім? у чым?		 Лі́не

мн.  Лі́нах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не мела баба клопату — купіла парася.
Не меў Саўка клопату, дык жонку ўзяў.


Цікава, у якім годзе з'явіцца першая ў Мінску шыльдачка шаЎрма...

кава — кавярня, шава — шавярня?

Lina — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА

назоўнік Ліна — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове Лінгвен + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› лімфоідна-гістацытарны (22)

(7) слязі́на ‹

› лімфо́ідны (9)

(9) Аста́нкіна ‹

› Лі́н (3)

(6) мякі́на ‹

› лінава́льны (10)

(5) Алі́на ‹

› лінава́нне (9)

(8) сабалі́на ‹

› лінава́ны (8)

(11) карамбалі́на ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

голуб і машына