STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова манкіроўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
манкіро́ўка мн. манкіро́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
манкіро́ўкі мн. манкіро́вак |
| Давальны каму? чаму? |
манкіро́ўцы мн. манкіро́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
манкіро́ўку мн. манкіро́ўкі |
| Творны кім? чым? |
манкіро́ўкай, манкіро́ўкаю мн. манкіро́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
манкіро́ўцы мн. манкіро́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не плюй у крыніцу: прыдзеш па вадзіцу.
Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)У шпіталі.
ПАЦЫЕНТ: Як часта людзі паміраюць падчас аперацыі?
ХІРУРГ: Толькі адзін раз.
mankiroŭka — беларуская лацінка
Слова манкіроўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік манкіроўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове манкуніянец + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› манкі́раванне (12)
(10) кракіро́ўка ‹
› манкі́раваць (11)
(9) пікіро́ўка ‹
› манкі́раваць (11)
(11) фланкіро́ўка ‹
› манкуніянец (11)
(11) франкіро́ўка ‹
› манку́рт (7)
(10) маркіро́ўка ‹
› манкуртыза́цыя (13)
(10) маскіро́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
