аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова манкурт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
манку́рт мн. манку́рты |
| Родны каго? чаго? |
манку́рта мн. манку́ртаў |
| Давальны каму? чаму? |
манку́рту мн. манку́ртам |
| Вінавальны каго? што? |
манку́рта мн. манку́ртаў |
| Творны кім? чым? |
манку́ртам мн. манку́ртамі |
| Месны у кім? у чым? |
манку́рце мн. манку́ртах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Конь на чатырох нагах — і то спатыкаецца.
Прыказка.Прабач, што расчараваў цябе. Гэта паўторыцца.
mankurt — беларуская лацінка
Слова манкурт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік манкурт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове манкуртызацыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› манкі́раваць (11)
(8) біяё́гурт ‹
› манкіро́ўка (10)
(8) мінігурт ‹
› манкуніянец (11)
(8) караку́рт ‹
› манкуртыза́цыя (13)
(6) удму́рт ‹
› манкурты́зм (10)
(5) спу́рт ‹
› манку́рцкі (9)
(9) Фра́нкфурт ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.