аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова манодыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мано́дыя мн. мано́дыі |
| Родны каго? чаго? |
мано́дыі мн. мано́дый, мано́дыяў |
| Давальны каму? чаму? |
мано́дыі мн. мано́дыям |
| Вінавальны каго? што? |
мано́дыю мн. мано́дыі |
| Творны кім? чым? |
мано́дыяй, мано́дыяю мн. мано́дыямі |
| Месны у кім? у чым? |
мано́дыі мн. мано́дыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ад усіх бочак шпунт; пад усе бочкі шпунт — пра чалавека, якога калі трэба і калі не трэба пасылаюць выконваць розныя даручэнні, просьбы.
Польск. szpunt ад ням. spund.— Ну навошта ты панакупляла столькі віна?! Я ж прасіла купіць адну пляшку!
— Галя, адной не было.
manodyja — беларуская лацінка
Слова манодыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік манодыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове маноза + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ма́нна (5)
(12) рытмамело́дыя ‹
› ма́ннік (6)
(12) рэтрамело́дыя ‹
› ма́нны (5)
(9) псалмо́дыя ‹
› мано́за (6)
(9) паліно́дыя ‹
› манозазмяшча́льны (16)
(11) псеўдапо́дыя ‹
› мано́кль (7)
(7) паро́дыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.