незаменная штука, закіньце ў закладкі:

праверка правапісу

ў
і
мара́к — назоўнік маракава́ць — дзеяслоў
канцэпт

маракаванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова маракаванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 маракава́нне

мн.  маракава́нні
Родны
каго? чаго?		 маракава́ння

мн.  маракава́нняў
Давальны
каму? чаму?		 маракава́нню

мн.  маракава́нням
Вінавальны
каго? што?		 маракава́нне

мн.  маракава́нні
Творны
кім? чым?		 маракава́ннем

мн.  маракава́ннямі
Месны
у кім? у чым?		 маракава́нні

мн.  маракава́ннях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не плюй у крыніцу: прыдзеш па вадзіцу.

Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)

Разумееш, што пасяліўся не ў самым добрым раёне, калі здымаеш грошы ў банкамаце з засохлымі кроплямі крыві на экране.


marakavannie — беларуская лацінка

Слова маракаванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік маракаванне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове мараканец + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› маразя́на (8)

(13) перапакава́нне ‹

› маразя́ны (8)

(12) распакаванне ‹

› мара́к (5)

(16) самараспакаванне ‹

› маракава́ць (10)

(12) праракава́нне ‹

› марака́йбскі (11)

(10) бракава́нне ‹

› марака́нец (9)

(12) жабракава́нне ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

кулачком папрацуйце