STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова маральнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мара́льнік мн. мара́льнікі |
| Родны каго? чаго? |
мара́льніка мн. мара́льнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
мара́льніку мн. мара́льнікам |
| Вінавальны каго? што? |
мара́льнік мн. мара́льнікі |
| Творны кім? чым? |
мара́льнікам мн. мара́льнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
мара́льніку мн. мара́льніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як прыгожа сказаць кабздзец:
х а л э́ м у с
На ложку ляжаў п'яны Пятровіч. У ім змагаліся два чалавекі: адзін хацеў спаць, а другі — сраць. Перамаглі абодва.
maraĺnik — беларуская лацінка
Слова маральнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік маральнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мараніт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мара́льна-эстэты́чны (18)
(11) пакара́льнік ‹
› мара́льна-эты́чны (15)
(12) паскара́льнік ‹
› мара́льнасць (11)
(17) відэапаскаральнік ‹
› мара́льны (8)
(11) выпара́льнік ‹
› мара́льны (8)
(12) паўтара́льнік ‹
› марані́йскі (10)
(8) гральнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Зюзя — бог маразоў (гл. Карачун).
Кароль ночы — персанаж з «Гульні тронаў».