STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова марашка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мара́шка мн. мара́шкі |
| Родны каго? чаго? |
мара́шкі мн. мара́шак |
| Давальны каму? чаму? |
мара́шцы мн. мара́шкам |
| Вінавальны каго? што? |
мара́шку мн. мара́шкі |
| Творны кім? чым? |
мара́шкай, мара́шкаю мн. мара́шкамі |
| Месны у кім? у чым? |
мара́шцы мн. мара́шках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.
— Мо пойдзем на шпацыр?
— Не магу, у мяне ўсё баліць.
— Пасля чаго?
— Пасля трыццаці.
maraška — беларуская лацінка
Слова марашка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік марашка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове марбліт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› марачо́к (7)
(8) кампа́шка ‹
› марачы́ць (8)
(9) шалупа́шка ‹
› марачэ́нне (9)
(5) ра́шка ‹
› марблі́т (7)
(7) стра́шка ‹
› марблі́тавы (10)
(9) пастра́шка ‹
› ма́рбургскі (10)
(10) прыстра́шка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
