STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова марбліт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
марблі́т мн. марблі́ты |
| Родны каго? чаго? |
марблі́ту мн. марблі́таў |
| Давальны каму? чаму? |
марблі́ту мн. марблі́там |
| Вінавальны каго? што? |
марблі́т мн. марблі́ты |
| Творны кім? чым? |
марблі́там мн. марблі́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
марблі́це мн. марблі́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Я не я і хата не мая.
А мне да таго ні спераду, ні ззаду.
Гэта мне ані баліць, ані свярбіць.
— Мілая, ты пакрыўдзілася?
— Не.
— А дзе мой ручнік?
— На швабры.
marblit — беларуская лацінка
Слова марбліт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік марбліт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове маргалік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› марачы́ць (8)
(5) эалі́т ‹
› марачэ́нне (9)
(5) эалі́т ‹
› мара́шка (7)
(6) цэалі́т ‹
› марблі́тавы (10)
(7) рубелі́т ‹
› ма́рбургскі (10)
(7) павелі́т ‹
› марга́лік (8)
(8) гравелі́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
