аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова маруджанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мару́джанне мн. мару́джанні |
| Родны каго? чаго? |
мару́джання мн. мару́джанняў |
| Давальны каму? чаму? |
мару́джанню мн. мару́джанням |
| Вінавальны каго? што? |
мару́джанне мн. мару́джанні |
| Творны кім? чым? |
мару́джаннем мн. мару́джаннямі |
| Месны у кім? у чым? |
мару́джанні мн. мару́джаннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Лепш бы вы пераклалі на беларускую мову «Пра вылічэнне аб'ёму» — 7 раманаў дацкай пісьменніцы Сольвей Балле пра жанчыну, якая трапіла ў «дзень сурка» 18 лістапада.
А не гэтыя вашыя марвэлы-шмарвэлы.
marudžannie — беларуская лацінка
Слова маруджанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік маруджанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове марудлівасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мартэ́ншчык (10)
(8) ву́джанне ‹
› мару́да (6)
(10) зану́джанне ‹
› мару́да (6)
(10) вы́пуджанне ‹
› марудзіцца (10)
(12) замару́джанне ‹
› мару́дзіць (9)
(13) прамару́джанне ‹
› мару́дліва (9)
(9) бру́джанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.