мігаванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова мігаванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	мігава́нне мн. мігава́нні
Родны каго? чаго?	мігава́ння мн. мігава́нняў
Давальны каму? чаму?	мігава́нню мн. мігава́нням
Вінавальны каго? што?	мігава́нне мн. мігава́нні
Творны кім? чым?	мігава́ннем мн. мігава́ннямі
Месны у кім? у чым?	мігава́нні мн. мігава́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

Без літары А можна скласці толькі 11% ад усіх слоў.

аааачмурэннааая моваааа

mihavannie — беларуская лацінка

Слова мігаванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: