Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

моль¹, -і, жаночы род
  1. Вельмі малы матылёк атрада лускакрылых, вусень якога нішчыць шарсцяныя тканіны, збожжа і інш. Чалавек сеў насупраць. Шапкі не зняў. Расшпіліў паліто з добрага драпу, але моцна пабітае моллю — недзе доўга ляжала. ← Іван Шамякін.
  2. пераноснае значэнне Аб чым-н. вельмі малым.
моль², -я, мужчынскі род
  спецыяльны тэрмін
  1. Лес, які сплаўляецца па рацэ ўрассыпную, асобнымі бярвеннямі, не звязанымі ў плыт.
  2. у знач. прыслоўе молем. Урассыпную. Сплаўляць лес молем.
моль³, -я, мужчынскі род
  спецыяльны тэрмін Колькасць грамаў хімічнага рэчыва, роўная малекулярнай масе.

❌

моль

гэта

— лес, які сплаўляецца па рацэ, не звязаны ў плыт

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова моль
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	мо́ль мн. —
Родны каго? чаго?	мо́ля мн. —
Давальны каму? чаму?	мо́лю мн. —
Вінавальны каго? што?	мо́ль мн. —
Творны кім? чым?	мо́лем мн. —
Месны у кім? у чым?	мо́лі мн. —
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

мухі дохнуць — пра каго-н. вельмі сумнага, нуднага або што-н. вельмі сумнае, нуднае

Анімэ-пакаленне дасць імёны сваім дзецям — і ў кожным пад’ездзе будзе Сасакі.

А ў цябе не было сябра Сасакі, нецікавае дзяцінства.

Слова моль (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік моль — у родным, давальным, творным і месным склоне

моль

Навігатар

Мемчыкі