анколь

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова анколь
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	анко́ль мн. анко́лі
Родны каго? чаго?	анко́ля мн. анко́ляў
Давальны каму? чаму?	анко́лю мн. анко́лям
Вінавальны каго? што?	анко́ль мн. анко́лі
Творны кім? чым?	анко́лем мн. анко́лямі
Месны у кім? у чым?	анко́лі мн. анко́лях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.

Штодзень (або штоноч) трэба праходзіць 4 км.

Спачатку яны кажуць, што ў іх усё нармальна, а потым накручваюць дзясяткі кіламетраў пешшу пад сумныя песні ў навушніках.

ankoĺ — беларуская лацінка

Слова анколь (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: