аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова моўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мо́ўнік мн. мо́ўнікі |
| Родны каго? чаго? |
мо́ўніка мн. мо́ўнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
мо́ўніку мн. мо́ўнікам |
| Вінавальны каго? што? |
мо́ўніка мн. мо́ўнікаў |
| Творны кім? чым? |
мо́ўнікам мн. мо́ўнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
мо́ўніку мн. мо́ўніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пры́шлае — прышласць, будучыня
Спадзявацца на прышлае.папрасі штучны інтэлект:
намалюй цудоўную цудняшку
moŭnik — беларуская лацінка
Слова моўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік моўнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове моўніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мо́ўна-стылісты́чны (17)
(11) кулеўло́ўнік ‹
› мо́ўна-этні́чны (13)
(12) зернеўло́ўнік ‹
› мо́ўнасць (8)
(15) бактэрыяўло́ўнік ‹
› мо́ўніца (7)
(8) дамо́ўнік ‹
› мо́ўніца (7)
(10) чужамо́ўнік ‹
› мо́ўны (5)
(8) замо́ўнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.