моўнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова моўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	мо́ўнік мн. мо́ўнікі
Родны каго? чаго?	мо́ўніка мн. мо́ўнікаў
Давальны каму? чаму?	мо́ўніку мн. мо́ўнікам
Вінавальны каго? што?	мо́ўніка мн. мо́ўнікаў
Творны кім? чым?	мо́ўнікам мн. мо́ўнікамі
Месны у кім? у чым?	мо́ўніку мн. мо́ўніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца

Калі хочаце, каб у вас усё было добра, пакладзіце пад падушку шакалад. Назаўтра раніцай у вас усё будзе ў шакаладзе.

moŭnik — беларуская лацінка

Слова моўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: