STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова мырканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мы́рканне мн. мы́рканні |
| Родны каго? чаго? |
мы́ркання мн. мы́рканняў |
| Давальны каму? чаму? |
мы́рканню мн. мы́рканням |
| Вінавальны каго? што? |
мы́рканне мн. мы́рканні |
| Творны кім? чым? |
мы́рканнем мн. мы́рканнямі |
| Месны у кім? у чым? |
мы́рканні мн. мы́рканнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
— Вы будзеце ўдзельнічаць у групавушцы?
— А хто ўдзельнічае?
— Вы, я і ваша жонка.
— Вы што, здурнелі?!
— Ну, тады я вас выкрэсліваю.
myrkannie — беларуская лацінка
Слова мырканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мырканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мыс + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мыля́цца (7)
(9) цвы́рканне ‹
› мыля́ць (6)
(8) гы́рканне ‹
› мы́мра (5)
(8) зы́рканне ‹
› мы́ркаць (7)
(8) ты́рканне ‹
› мы́ркнуць (8)
(10) датырка́нне ‹
› мы́с (3)
(8) фы́рканне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
