аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова наіў
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
наі́ў мн. наі́вы |
| Родны каго? чаго? |
наі́ву мн. наі́ваў |
| Давальны каму? чаму? |
наі́ву мн. наі́вам |
| Вінавальны каго? што? |
наі́ў мн. наі́вы |
| Творны кім? чым? |
наі́вам мн. наі́вамі |
| Месны у кім? у чым? |
наі́ве мн. наі́вах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Гуляй, дзяціна: твая гадзіна!
Бацька: Сынку, цябе ўсынавілі.
Сын: Што?! Я ведаў гэта! Я хачу сустрэцца са сваімі біялагічнымі бацькамі!
Бацька: Мы твае біялагічныя бацькі. Цяпер збірайся, новыя забяруць цябе праз 20 хвілін.
naiŭ — беларуская лацінка
Слова наіў (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік наіў — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове наіўнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› назяле́нены (10)
(7) Вільнё́ў ‹
› назяля́ць (8)
(7) Мураўё́ў ‹
› наі́б (4)
(2) і́ў ‹
› наі́ўна (6)
(5) адбі́ў ‹
› наі́ўна-дзіця́чы (14)
(9) Тэль-Аві́ў ‹
› наі́ўна-ідылі́чны (15)
(4) зві́ў ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.