STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова накосніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
нако́сніца мн. нако́сніцы |
| Родны каго? чаго? |
нако́сніцы мн. нако́сніц |
| Давальны каму? чаму? |
нако́сніцы мн. нако́сніцам |
| Вінавальны каго? што? |
нако́сніцу мн. нако́сніцы |
| Творны кім? чым? |
нако́сніцай, нако́сніцаю мн. нако́сніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
нако́сніцы мн. нако́сніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хвалілася рэдзька, што з мёдам смачная.
Хваліўся баравік шапкай, ды галавы пад ёй няма.
— Ну навошта ты панакупляла столькі віна?! Я ж прасіла купіць адну пляшку!
— Галя, адной не было.
nakosnica — беларуская лацінка
Слова накосніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік накосніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове накоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› нако́рпацца (10)
(8) по́мсніца ‹
› нако́рпаць (9)
(10) дзіво́сніца ‹
› нако́с (5)
(9) зако́сніца ‹
› нако́сны (7)
(10) надко́сніца ‹
› нако́ўвацца (10)
(10) падко́сніца ‹
› нако́ўваць (9)
(8) зло́сніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
