STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова намітка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
на́мітка мн. на́міткі |
| Родны каго? чаго? |
на́міткі мн. на́мітак |
| Давальны каму? чаму? |
на́мітцы мн. на́міткам |
| Вінавальны каго? што? |
на́мітку мн. на́міткі |
| Творны кім? чым? |
на́міткай, на́міткаю мн. на́міткамі |
| Месны у кім? у чым? |
на́мітцы мн. на́мітках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У кальца няма канца.
гэта проста космас, а не выслоўе— Тут напісана, што з папярэдняга месца працы вас звольнілі за тое, што вы памянялі ваду ў кулеры. Як такое магчыма?
— Я памяняў яе на віно.
namitka — беларуская лацінка
Слова намітка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік намітка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове намкіраўніка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› наміні́раваць (12)
(10) еўраплі́тка ‹
› намі́нка (7)
(6) улі́тка ‹
› на́мітачны (9)
(8) утылітка ‹
› намітусі́цца (11)
(8) анамі́тка ‹
› намі́тусь (8)
(9) аксамі́тка ‹
› намітынгава́цца (14)
(7) хамі́тка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
