аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова напраўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
напра́ўка мн. напра́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
напра́ўкі мн. напра́вак |
| Давальны каму? чаму? |
напра́ўцы мн. напра́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
напра́ўку мн. напра́ўкі |
| Творны кім? чым? |
напра́ўкай, напра́ўкаю мн. напра́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
напра́ўцы мн. напра́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хвалілася рэдзька, што з мёдам смачная.
Хваліўся баравік шапкай, ды галавы пад ёй няма.
У цябе раскошнае жыццё, ты цудоўна бавіш час, табе весела, у вачах шчасце — а гэта, аказваецца, алкагалізм.
napraŭka — беларуская лацінка
Слова напраўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік напраўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове напраўленне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› напрато́птваць (13)
(12) перазапраўка ‹
› напратыка́ць (11)
(12) аўтазапра́ўка ‹
› напра́ўду (8)
(11) падзапра́ўка ‹
› напраўленне (11)
(8) папра́ўка ‹
› напра́ўлены (10)
(10) перапра́ўка ‹
› напра́ўлены (10)
(8) адпра́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.