STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова адпраўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
адпра́ўка мн. адпра́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
адпра́ўкі мн. адпра́вак |
| Давальны каму? чаму? |
адпра́ўцы мн. адпра́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
адпра́ўку мн. адпра́ўкі |
| Творны кім? чым? |
адпра́ўкай, адпра́ўкаю мн. адпра́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
адпра́ўцы мн. адпра́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
Воўк застаўся б жывым, калі б не загаварыў у цёмным лесе з незнаёмай дзяўчынкай у чырвонай шапачцы.
adpraŭka — беларуская лацінка
Слова адпраўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік адпраўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове адпраўленне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› адпрасо́ўвацца (13)
(8) напра́ўка ‹
› адпрасо́ўваць (12)
(8) папра́ўка ‹
› адпра́сці (8)
(10) перапра́ўка ‹
› адпраўле́нне (11)
(9) падпра́ўка ‹
› адпра́ўлены (10)
(8) по́праўка ‹
› адпра́ўлены (10)
(7) спра́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
