STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова спраўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
спра́ўка мн. спра́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
спра́ўкі мн. спра́вак, спра́ўкаў |
| Давальны каму? чаму? |
спра́ўцы мн. спра́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
спра́ўку мн. спра́ўкі |
| Творны кім? чым? |
спра́ўкай, спра́ўкаю мн. спра́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
спра́ўцы мн. спра́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пакінь вешаць нос, не дзеля гэтага рос.
— Дарагі Дзед Мароз! Напішу сцісла. Мне трэба грошы і пахудзець на 10 кг.
— Я таксама сцісла. Ідзі працуй і менш аб'ядайся!
spraŭka — беларуская лацінка
Слова спраўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік спраўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове спраўлянне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› спра́ўджваць (11)
(8) адпра́ўка ‹
› спра́ўдзіцца (11)
(9) падпра́ўка ‹
› спра́ўдзіць (10)
(8) по́праўка ‹
› спра́ўлены (9)
(9) распра́ўка ‹
› спра́ўлены (9)
(9) няспра́ўка ‹
› спраўля́нне (10)
(7) упра́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
