распраўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова распраўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	распра́ўка мн. распра́ўкі
Родны каго? чаго?	распра́ўкі мн. распра́вак
Давальны каму? чаму?	распра́ўцы мн. распра́ўкам
Вінавальны каго? што?	распра́ўку мн. распра́ўкі
Творны кім? чым?	распра́ўкай, распра́ўкаю мн. распра́ўкамі
Месны у кім? у чым?	распра́ўцы мн. распра́ўках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Прыйдзе тая нядзеля, што будзе і маё вяселле.

а пакуль што толькі #нюдзеля

Баба — дрыгва, багністае месца на балоце.
Баба першапачаткова азначала такое месца на балоце, якое было прыкрыта «плеўкай» (травой і г. д.), але было вельмі небяспечнае.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

raspraŭka — беларуская лацінка

Слова распраўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: