STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова попраўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
по́праўка мн. по́праўкі |
| Родны каго? чаго? |
по́праўкі мн. по́правак |
| Давальны каму? чаму? |
по́праўцы мн. по́праўкам |
| Вінавальны каго? што? |
по́праўку мн. по́праўкі |
| Творны кім? чым? |
по́праўкай, по́праўкаю мн. по́праўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
по́праўцы мн. по́праўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не злуй: злых на прывязі трымаюць.
Бацька: Сынку, цябе ўсынавілі.
Сын: Што?! Я ведаў гэта! Я хачу сустрэцца са сваімі біялагічнымі бацькамі!
Бацька: Мы твае біялагічныя бацькі. Цяпер збірайся, новыя забяруць цябе праз 20 хвілін.
popraŭka — беларуская лацінка
Слова попраўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік попраўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове поп-тусоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› по́плечкі з (10)
(10) перапра́ўка ‹
› по́пліска (8)
(8) адпра́ўка ‹
› по́прадкі (8)
(9) падпра́ўка ‹
› по́прыч (6)
(7) спра́ўка ‹
› по́пуск (6)
(9) распра́ўка ‹
› по́пуст (6)
(9) няспра́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
