аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова папраўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
папра́ўка мн. папра́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
папра́ўкі мн. папра́вак |
| Давальны каму? чаму? |
папра́ўцы мн. папра́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
папра́ўку мн. папра́ўкі |
| Творны кім? чым? |
папра́ўкай, папра́ўкаю мн. папра́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
папра́ўцы мн. папра́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У чужых руках пірог вялікі.
На чужое дабро вочы гараць.
У суседа ўсё лепшае.
Які ж ты беларус, калі ў цябе няма спіса, як у Ар'і Старк?
papraŭka — беларуская лацінка
Слова папраўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік папраўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове папраўленне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› папрато́чваць (12)
(12) аўтазапра́ўка ‹
› папратуха́ць (11)
(11) падзапра́ўка ‹
› папра́ўдзе (9)
(8) напра́ўка ‹
› папра́ўкавы (10)
(10) перапра́ўка ‹
› папраўле́нне (11)
(8) адпра́ўка ‹
› папра́ўлены (10)
(9) падпра́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.