настанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова настанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	наста́нне мн. наста́нні
Родны каго? чаго?	наста́ння мн. наста́нняў
Давальны каму? чаму?	наста́нню мн. наста́нням
Вінавальны каго? што?	наста́нне мн. наста́нні
Творны кім? чым?	наста́ннем мн. наста́ннямі
Месны у кім? у чым?	наста́нні мн. наста́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Сарока сароку бачыць здалёку.
Свой свайго (чорт чорта) пазнаў і на піва пазваў.

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

nastannie — беларуская лацінка

Слова настанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: