Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

начальнік, -а, мужчынскі род
  Асоба, якая ўзначальвае што-н., кіруе, загадвае чым-н. Начальнік заставы .. поглядам ваеннага чалавека акінуў дзеда Талаша з галавы да ног. ← Якуб Колас. На голас афіцэра выскачыў з сянец дзяншчык, але начальнік махнуў яму рукой і той падаўся назад у хату. ← Міхась Лынькоў. Чырвоная шапка начальніка толькі мільгане на пероне, а потым і знікне за дзвярыма станцыі. ← Піліп Пестрак.
  •••
  Земскі начальнік — службовая асоба ў сельскай мясцовасці ў дарэвалюцыйнай Расіі.

❌

начальнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова начальнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	нача́льнік мн. нача́льнікі
Родны каго? чаго?	нача́льніка мн. нача́льнікаў
Давальны каму? чаму?	нача́льніку мн. нача́льнікам
Вінавальны каго? што?	нача́льніка мн. нача́льнікаў
Творны кім? чым?	нача́льнікам мн. нача́льнікамі
Месны у кім? у чым?	нача́льніку мн. нача́льніках
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Свая хатка як родная матка.

пра жыццёвую каштоўнасць і важнасць дома для шчасця чалавека
параўн.: чужая хата горш за ката / чужая хата не грэе

Толькі супрацоўнікі порнхаб, як бачаць начальніка, пераключаюцца на старонку з порна.

Начальнік пажадаў мне добрага дня, таму я пайшла дадому!

Слова начальнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік начальнік — у родным, давальным, творным і месным склоне

начальнік

Навігатар

Мемчыкі